Melancholia

Twee zussen maken zich klaar voor een grote bruiloft op een landhuis, terwijl ondertussen het lot van de aarde bedreigd wordt door de planeet Melancholia die steeds dichter bij de aarde dreigt te komen.

Wat wellicht klinkt als een science-fiction is Melancholia verre van dat. Deze film gaat over de onderlinge relatie tussen de zussen en de familieleden en is geregisseerd door Lars von Trier, een regisseur die we kennen van films als “Dancer in the Dark" en de beruchte “Antichrist”.

Qua sfeer is Melancholia, zoals de titel doet vermoeden, melancholisch. Al bij het begin met de zware klassieke muziek en de slowmotion filmbeelden wordt duidelijk dat het geen vrolijke zit wordt. Al lijkt dat even te veranderen bij het eerste hoofdstuk waarin we de bruiloft zien, wat op het eerste gezicht een vrolijk geheel lijkt blijkt langzaam maar zeker toch een nare ondertoon te hebben. Het tweede hoofdstuk gaat hier op door.

De actrices Kirsten Dunst (Justine) en Charlotte Gainsbourg (Claire) zetten overtuigend hun rol als zussen neer. Charlotte Gainsbourg heeft een iets rustigere rol als verantwoordelijke en ingetogen grote zus en Kirsten Dunst is het ongrijpbare en onstuimigere jongere zusje die qua rol wel wat weg heeft van haar acteerprestaties in The Virgin Suicides. Allebei in ieder geval erg goed. Keifer Sutherland speelt de man van Claire en doet dit ook verassend goed. Aandoenlijk is Cameron Spurr als het zoontje van Claire en John.

Dan het camerawerk; zelf zat ik te hopen op iets wat qua sfeerimpressies op Antichrist leek, want die beelden vond ik erg indrukwekkend, maar ook bij Melancholia weet Lars von Trier het wederom sfeervol weer te geven door middel van de o.a. eerder genoemde slowmotion beelden en mooie impressies van het landgoed waarop het zich af speelt.

Al met al zeer lovend dus, maar het verhaal liet wel enigszins iets van invulling aan de kijker over. Nu is dat niet erg maar hierdoor vond ik het verhaal toch wat haken en ogen hebben. Het leek af en toe alsof het verhaal ondergeschikt stond aan de mooie filmbeelden waaraan duidelijk wel veel aandacht was besteed. Wellicht moet je de film vaker kijken om dit goed te kunnen beoordelen. De film blijft erg rustig en mocht van mij af en toe wel iets meer uitschieten in dramatiek of spanning, maar dat is persoonlijke smaak. Tot zover de kritiek.

In zijn totaliteit is Melancholia zeker een film om te kijken wanneer je zin hebt in een melancholische rustige film met mooie beelden en prachtige muziek. Een absolute aanrader en zeer geschikt voor een groot scherm (haal de beamers maar tevoorschijn).

Melancholia is nu op DVD te winnen via onze prijsvraag!